شعر

فال قهوه

پي اسم تو ميگشتم، ته يه فنجون خالي
دنبال يه طرح تازه، يه تبسم خيالي

فنجون هاي لب پريده، قهوه هاي نيمه خورده
من و عشقي كه واسه هميشه مرده
دل به عشق تو سپرده

فال تو رنگ فريب و گريه هاي عاشقونه ست
فال من طنين آخرين ترانه ست

رنگ قهوه اي چشمات رنگه خوابه
كه تا شهر بينهايت منو برده
اونجا كه آخر عشقه؛ اونجا كه مرز سرابه

نيلوفر لاري پور

ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۲۸:۴۶ | مدير سايت
،