شعر

آبشار نور..





ره در جنگل ِ اوهام گم است
 سينه بگشاي چو دشت
 اگرت پرتو ِ خورشيد ِ حقيقت يابد
 وقتي از جنگل ِ گم
پا نهادي بيرون
و رها گشتي
 از آن گره ِ كور ِ گمار
ناگهان آبشاري از نور
 بر سرت مي ريزد
و آسمان
 با همه پهناوري ِ بي مرزش
 در تو مي آميزد

 اي فراز آمده از جنگل ِ كور !
 هستي ِ روشن ِ دشت
 آشكارا بادت !
 بر لب ِ چشمه ي خورشيد ِ زلال
جرعه ي نور گوارا بادت !
هوشنگ ابتهاج


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۰۰:۲۰ |