شعر

گاهي به آسمان نگاه ميكنيم و... آه...‏


آسمان فرصت پرواز بلندي ست، ولي 
قصه اين ست؛ چه اندازه كبوتر باشي

+

پ.ن: آسمانِ عكس رو ميبينم و شعر بالا از ذهنم ميگذره،
ديوارهاي بلند رو ميبيم و شعر حميدمصدق كه وصفِ حال خودم ئه در گوشم ميپيچه:
بال و پر ريخته مرغم به قفس/ تا گشايم پر و بال/ پر پروازم نيست....


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ |