شعر

ترانه پرتقالي

همه از دَم بي بو و خاصيت اند پرتقال هايي كه من پوست مي كَنم اما بر ميز صبحانه يا محو تماشاي سريالي قديمي هر بار كه انگشت هاي خوش تراش تو پوست مي كند از پرتقال خانه سراسر بوي پرتقال مي گيرد و پرتقالي مي شود ترانه اي كه من زير دوش مي خوانم.

عباس صفاري