شعر

گاهي به آسمان نگاه ميكنيم و... آه...‏


آسمان فرصت پرواز بلندي ست، ولي 
قصه اين ست؛ چه اندازه كبوتر باشي

+

پ.ن: آسمانِ عكس رو ميبينم و شعر بالا از ذهنم ميگذره،
ديوارهاي بلند رو ميبيم و شعر حميدمصدق كه وصفِ حال خودم ئه در گوشم ميپيچه:
بال و پر ريخته مرغم به قفس/ تا گشايم پر و بال/ پر پروازم نيست....


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۲:۵۹:۵۸ | مدير سايت
،
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
سایت :
پیام :
خصوصی :
کد امنیتی :

جستجوگر

رمزینه بارکد

آمار

افراد آنلاين : 3
بازديد امروز : 1804
بازديد ديروز : 7909
بازديد كل : 268408

سرویس وبلاگدهی فارسی یا پارسی رایگان