شعر

پرهيزكاري هاي صوفيانه


در اين هستي غم انگيز

وقتي حتي روشن كردن يك چراغ ساده ي «دوستت دارم»

كام زندگي را تلخ مي كند

وقتي شنيدن دقيقه اي صداي بهشتي ات

زندگي را

             تا مرزهاي دوزخ

                                   مي لغزاند

ديگر – نازنين من –

چه جاي اندوه؟!

چه جاي اگر؟!

چه جاي كاش؟!

و من؛

         – اين حرف آخر نيست –

به ارتفاع ابديت دوستت دارم...

حتي اگر به رسم پرهيزكاري هاي صوفيانه

از لذتِ گفتنش، امتناع كنم!

مصطفي مستور


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۰۲:۰۶ | مدير سايت
،
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
سایت :
پیام :
خصوصی :
کد امنیتی :

جستجوگر

رمزینه بارکد

آمار

افراد آنلاين : 6
بازديد امروز : 1927
بازديد ديروز : 7909
بازديد كل : 268531

سرویس وبلاگدهی فارسی یا پارسی رایگان