شعر

اين هستي من ز هستي اوست

گويند مرا چو زاد مادر                      پستان به دهان گرفتن آموخت
شب ها بر ِ گاهواري من                    بيدار نشست و خفتن آموخت
دستم بگرفت و پا به پا برد                    تا شيوه ي راه رفتن آموخت
يك حرف و دو حرف بر زبانم                     الفاظ نهاد و گفتن آموخت
لبخند نهاد بر لب من                       بر غنچه ي گل شكفتن آموخت
پس هستي من ز هستي اوست   تا هستم وهست دارمش دوست
ايرج ميرزا
*بيت خيلي معروف است، خواستم بياورمش اينجا.
ضمنا تصوير را خيلي دوست دارم. يعني حالت كودك، فوق العاده ست...
كلي گشتم يك عكس پيدا كنم كه هم به دلم بنشيند هم متناسب فضا و قابل انتشار باشد. شكر خدا حاصل شد. ولي اين و اين و اين را هم ببينيد، بد نيستند.



ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۱۱:۵۳ | مدير سايت
،
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
سایت :
پیام :
خصوصی :
کد امنیتی :

جستجوگر

رمزینه بارکد

آمار

افراد آنلاين : 4
بازديد امروز : 225
بازديد ديروز : 2435
بازديد كل : 269264

سرویس وبلاگدهی فارسی یا پارسی رایگان