شعر

پرنده ي خاموشي در من لانه كرده...




زماني است كه از كلمات خسته ام
گروه گروه هجوم مي آورند، مي نشينند در سرم
مثل دسته پرندگان بر سر درختي
دست بر دست مي كوبم
بانگ بر مي كشم
مي پرند و پراكنده مي شوند

يك پرنده خاموش اما
نه مي ترسد
نه مي رود

نه آوازش را مي خواند....

شهاب مقربين


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۲۴:۰۰ | مدير سايت
،
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
سایت :
پیام :
خصوصی :
کد امنیتی :

جستجوگر

رمزینه بارکد

آمار

افراد آنلاين : 4
بازديد امروز : 1959
بازديد ديروز : 7909
بازديد كل : 268563

سرویس وبلاگدهی فارسی یا پارسی رایگان