شعر

مي شود بي تو از اين شهر، سفر كردن و رفتن...



چمدانت را كه به دست مي گيري

چيزي در من از دست مي رود

باور كردني نيست

كه چگونه

حجم اينهمه خاطره

در چمدان كوچكت جا مي شود !

فرياد مي زنم اگر

اين بغض لعنتي امانم دهد !

امان نمي دهد

پس آهسته زير لب مي گويم:

"مراقب خاطره هايمان باش ..."


*دل نوشت: او مي رود دامن‌كشان... من زهر ِ تنهايي چشان...
*دل نوشت: راهش را هم تقسيم كرد... رفتنش به من رسيد، رسيدنش به ديگري...


ادامهـ مطلبـ
| ۱ آذر ۱۳۹۴ | ۰۳:۳۲:۴۶ | مدير سايت
،
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
سایت :
پیام :
خصوصی :
کد امنیتی :

جستجوگر

رمزینه بارکد

آمار

افراد آنلاين : 3
بازديد امروز : 3677
بازديد ديروز : 2549
بازديد كل : 255771

سرویس وبلاگدهی فارسی یا پارسی رایگان